Hun kind

Nadat ze heerlijk in de tuin hadden gespeeld (badje, trampoline) met hun achterneefje en achternichtje; taart, chips, toastjes, een broodje en meloen hadden gegeten; hun kleinste, in mei geboren achterneefje vast hadden mogen houden en een watergevecht hadden gehouden; ging ik bijna met een kind minder naar huis. Bloem (heel enthousiast): ‘Mama, ik wil hun kind zijn’. Toen ik vervolgens heel zielig keek, wilde ze nog wel een concessie doen. ‘Dan blijf ik zes dagen en dan kom ik weer bij jullie.’

Eén gedachte over “Hun kind”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.