Improviseren

Het is vrijdagmiddag, 15:25 uur. Bloem is haar judopak aan het aantrekken. Over vijf minuten moeten we weg. Eerst een vriendje thuisbrengen, daarna door naar de judoles.

‘Mam! Je bent vergeten mijn blauwe slip erop te naaien!

Argh! Straal vergeten – vorige week heeft ze haar tweede judo-examen gedaan en na de oranje slip heeft ze nu een blauwe verdiend. De meester riep na het examen al dat de mama’s en de papa’s de slippen er meteen op moesten naaien, maar hij riep ook dat de judoka’s mochten kiezen wat ze wilden eten. Nu roept de meester wel meer en hadden we dit best kunnen negeren – maar vooruit, Bloem keek zo blij. Dus aten wij die avond pannenkoeken en daarna had ik geen zin meer in naaiwerkjes.

‘O, wat stom, dat ben ik helemaal vergeten, sorry lieverd!’
‘Mam, naai hem erop!’
‘Dat lukt echt niet in vijf minuten.’
‘Ja maar ma-ham, dat vind ik niet leuk, ik wil hem er heel graag op!’
‘Nou, als je ‘m er dan perse op wil – ik kan hem er wel op líjmen.’

Ik pak de Bison Kit uit de trapkast en smeer band en slip afzonderlijk in. Nadat ik dat heb gedaan realiseer ik me dat ik ben vergeten eerst de rafelrandjes van de slip weg te branden, zoals de judoleraar me heeft geleerd.

Rafelrandjes wegbranden van slip met lijm blijkt een spectaculair woesj-effect op te leveren. Gelukkig kan ik de vlam snel weer uitslaan, hebben de kinderen niets gezien en is de slip nog steeds blauw. Dat valt me alleszins mee. Nadat ik beide kanten nog even heb laten drogen, plak ik ze op elkaar.

‘Kijk Bloem: klaar!’    
Bloem en haar vriendje knijpen hun neus dicht.
‘Blgh! Het stinkt’
Ik moet toegeven dat het inderdaad stinkt. En aan de achterkant van de eerst nog witte band schijnen de lijmsporen heen. Misschien was dit toch niet zo’n goed idee. Maar ja, daar doe ik nu niets meer aan.
‘Nou ja, dan hoef ze minder lang in de houtgreep te houden moet je maar denken!’ zeg ik overdreven opgewekt.
Tot mijn opluchting accepteert Bloem het en kunnen we zonder verdere problemen de deur uit.

De week erop blijkt dat de lijm nog een ander ongewenst effect heeft: de band is op de plek van de blauwe slip knalhard. Ik hoop dat ze snel haar gele band haalt…..

Een beetje dom

Prinses Máxima’s uitspraak ‘hij was een beetje dom’ heeft haar lang achtervolgd, maar waar haar uitspraak eerst positieve reacties opleverde, is deze later steeds vaker aangehaald in negatieve zin.

Hoe het ook zij: ik was een beetje dom. Dom toen ik – na een blogstilte (zou dat woord al zijn opgenomen het Groene of Witte Boekje?) van ongeveer een half jaar dacht: kom, laat ik mijn blog weer eens wat leven inblazen en…
oh – wat zijn er veel updates beschikbaar – hoe werkte dat ook alweer – mmm, ik weet niet meer precies welke bestanden ik overschreef en welke ik liet staan – maar laat ik vooral geen backup maken en het snel even doen want ik ben moe – oh, dat ging niet goed – alleen nog maar foutmeldingen op mijn scherm – zelfs de ‘admin’-kant werkt niet meer – van wanneer stamt mijn laatste volledige backup eigenlijk – eind januari – hoe dom kun je zijn – erg dom dus – en het mooiste van alles is dat ik nu mijn blog om zeep heb geholpen en er niet eens meer over kan bloggen…

Na deze domme actie kon het twee kanten op gaan: òf ik ging me er nu twee weken lang ’s avonds weer in verdiepen hoe ik de boel weer aan de praat kon krijgen, òf dit werd het einde van mijn blog.

Gelukkig bleek ik het de volgende avond op te kunnen lossen, hetgeen me alleszins meeviel. De nieuwe updates heb ik overigens nog wel even gelaten voor wat ze waren.

Waarom het zo lang stil is geweest? De combinatie van een nieuwe baan en nieuw leven in mijn buik slokten mijn energie zeker in het begin aardig op. Af en toe had ik wel een idee, maar hoe meer ideeën ik liet liggen, hoe minder groot de noodzaak werd om een volgend hersenspinsel dan wel uit te werken.

Maar nu ik plotseling de behoefte voel om een stukje als dit te plaatsen, biedt dat natuurlijk een hoop perspectief. Veel dommer dan dit kan het niet worden. Al zou ik het natuurlijk op zwangerschapsdementie kunnen gooien – en dan weet je nooit wat je kunt verwachten…