Chocolademousse – deel II

Op weg naar de bus kwam ik toevallig langs een Lidl. Aangezien ik de Lidl-chocolademousse toch wel erg lekker vond besloot ik mijn vorige (en eerste) Lidl bezoek te vergeten en naar binnen te lopen. Het was tenslotte een ander filiaal in een andere plaats. Maar toen ik met mijn Albert Heijn-tas, gewone tas en mandje naar binnen liep stond daar een beveiligingsbeambte die me terugstuurde want nóch open tassen, nóch grote tassen mochten mee de winkel in. Vlak naast de ingang stonden speciale klantenkluisjes waar je je tassen in achter kon laten.

Tja – Lidl zal ongetwijfeld goede redenen hebben voor dit beveiligingsbeleid, maar ik doe liever geen boodschappen in een zwaarbewaakt fort. Ik heb mijn boodschappenmandje dus teruggezet en ben zonder chocolademousse de winkel uitgelopen.

Update: het is géén goed idee om als alternatief chocolademousse van het PLUS-merk appétit te kopen. Die is namelijk echt niet lekker – ik heb de mousse na een paar hapjes weggegooid en dat doe ik niet snel bij dit soort dingen.

Chocolademousse

Ik had me laten vertellen dat bij Lidl hele lekkere en calorie- en vetarme chocolademousse te koop was. Er is hier geen Lidl in de buurt, maar op een goede dag kwam ik er dan toch – en ik werd er erg droevig van.

Nu had ik er ook niet zo’n goede start, want nadat ik het klaphekje door was zag ik dat winkelwagentjes verplicht waren. Normaal gesproken neem ik altijd een mandje – dat helpt om niet te veel te kopen want dan kun je het simpelweg niet meer dragen; bovendien kan ik niet al te veel boodschappen vervoeren per keer – zeker niet als mijn dochtertje achterop zit. Maar goed – er waren geen mandjes te bekennen. Brave ziel die ik ben liep ik alweer terug om alsnog een wagentje te halen, toen er een heel hard alarm afging (ik geloof zelfs met knipperende lichten maar misschien verzin ik dat er nu bij). Uit een speaker schalde een stem: “Dit is geen uitgang, ga langs de kassa”. Zonder wagentje en op mijn gezicht wanhopig de gedachte “ik ben geen dief hoor!” projecterend ging ik op zoek naar de chocolademousse. Met het gevoel dat iedereen naar me keek (o hoh! Zij heeft geen wagentje!) snelde ik daarna naar de kassa. Waar zowaar een mevrouw die haar hele volle kar op de toonbank aan het laden was me voor liet gaan. Ik betaalde en stapte opgelucht de winkel uit. Pfffft.